افق پنج

زانو پرانتزی

بنام ایزد منان

با آرزوی قبولی طاعات و عبادات در این ماه پر خیر و برکت خدمت همه دوستان عزیز

در قسمتهای قبلی مطلب زانو پرانتزی شرح داده شده بود. اما بدلیل پرسشهای دوستان و درخواست توضیح بیشتر در این قسمت هم به این مسئله می پردازم.

همانطور که قبلا گفتم زانو پرانتزی یعنی نزدیک شدن لبه های داخلی زانو به هم و دور شدن لبه های خارجی آنها از هم است. بنابراین زمانی که فرد می ایستد و پاها را به هم  نزدیک می کند ما شاهد فاصله گرفتن زانو ها از هم در حالیکه که مچ پا ها به هم چسبیده اند ،هستیم. سایت زیر توضیحات کامل و جامعی در زمینه زانو پرانتزی یا bow leg یا  genu varum داردhttp://www.wrongdiagnosis.com/sym/bow_legs.htm

هرچند تصویر فوق در مورد نوزادان است اما تقریبا  گویای خوبی برای زانو پرانتزی است. همانطور که قبلا  گفتم درمان روتین این مشکل در موارد شدید جراحی است که در سنین بعد از رشد انجام می شود  اما درمانهای غیر جراحی مفیدی وجود دارد که هنوز مورد بررسی و تحقیق است اما به نظر من چنانچه این درمانها که بیشتر یک سری حرکات درمانی است مکررا انجام شود مشکل بیمار را تا حدود زیادی مرتفع می سازد و نیازی به جراحی نیست و هر چه این تمرینات و ورزشها در سنین کمتر انجام شود تاثیرات بهتر و کاملتری دارد.

هدف این تمرینات در حقیقت دور کردن سطوح داخلی مفصل زانو و نزدیک کردن سطوح خارجی آن است و طراحی ورزش باید در این راستا باشد. البته در مراحل آغازین کشش طولی زانو که هر دو سمت از هم دور می شوند مفید می باشد تا فضا را برای کششهای بعدی ایجاد کند.

یکی از بهترین راههای انجام این کار این است روی یک بلندی که پاها به زمین نمی رسد بشینید و زانوهای خود را تاب دهید همانند بازی بچه ها. البته اگر یک جسم سنگین تا حدود ۵ کیلو به مچ پاها وصل شده باشد خیلی بهتر کشش اعمال می شود. پیشنهاد من به بیمارانم برای تهیه یک جسم سنگین این است که در یک کیسه خاک یا ماسه بریزند و کیسه را درون جوراب بلند زنانه قرار دهند و آنوقت آن را دور مچ پا ببندند. با این کار هم به پا وزنه وصل است هم خطری ندارد. افراد باید برای مدت نیم ساعت هر روز این تمرین را انجام دهند تا کشش موثری به مفصل وارد شود. بهتر است پاها هم در روبرو و هم بدو طرف( با هم بدو طرف بروند نه در جهت مخالف هم) و هم چرخشی تاب داده شوند تا به سطوح مختلف زانو  کشش وارد شود.

ورزش دیگر تقویت کنار خارجی زانو است. فرد به پهلو بخوابد و ران را با زانوی صاف و یکبار هم با زانوی خم از پهلو بالا بیاورد. این حرکت را روزی ۳ بار ۳۰ مرتبه تکرار کند.

همچنین در حالت نشسته که پاها آویزان است در ابتدا بدون وزنه و سپس همراه وزنه پاها بدو طرف بالا بیاورد و کمی نگه دارد و برگرداند؛ گویی می خواهد با پاهای خود عدد ۸ را ایجاد کند.

ورزش دیگر در همان حالت نشسته کف پاها را به بیرون و بالا بچرخاند و همچنین در راه رفتن مراقب باشد پنجه پاها را تو نگذارد و به بیرون بچرخاندشان.

ورزشهای کلی زانو مثل تقویت عضله چهارسر و خلف زانو مخصوصا سرهای خارجی آنها  و کشش عضله همسترینگ( پشت زانو) هم بسیار مفید هستند.

 

 

حالتی در آن که بچه هایی با مشکل چرخش داخلی ران جلوی تلویزیون می نشنند هم برای افراد زانو پرانتزی کشش مفیدی را وارد می کند . یعنی فرد طوری نشسته که ساقها از دو طرف بدن بیرون زده .

در مراحل پیشرفته انجام ورزشهای دیگر مثل دوچرخه سواری کوهنوردی و ورزشهای قدرتی دیگر برای افزودن ثبات و قدرت عضلانی بسیار مفید است.

من هیچگاه زانو بند برای مشکل زانو پرانتزی توصیه نمی کنم مگر افرادیکه آسیب لیگامان یا منیسک دارند آن هم تحت شرایط خاص.

یک فرد زانو پرانتزی همیشه باید بداند که سطوح داخلی زانوی او بهم فشرده شده و مستعد آرتروز زودرس است پس اگر بدنبال بهبودی و کارایی بیشتر است کشش ها  را فراموش نکند تا زانوی نرم و منعطف او مانع آسیبهای جبران ناپذیر شود. شکل ظاهری پاها مهم هستند اما مهمتر آن است که زانوی سالم و کارامدی داشته باشیم که مدام نحواهیم برای کم کردن درد آن استراحت کنیم یا پاهای خود را هر جا رفتیم دراز کنیم.

 

 

 

 

 

نویسنده : بشری هاتف : ۱٢:٢۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/٦/٢٤
Comments نظرات () لینک دائم